Czy można przesunąć moment śmierci?

Moment śmierci z reguły jest nieznany i niezależny od nas, ale od reguł bywają wyjątki i ten wpis będzie o nich opowiadał:

– ROZWÓJ MEDYCYNY. W Europie na początku XX wieku ludzie żyli średnio ok. 50 lat, a blisko 50% dzieci nie dożywało 5 urodzin. Na początku XXI wieku ludzie żyją średnio 80 lat i 96% dzieci dożywa 5 urodzin.

– DIETA I STYL ŻYCIA. W USA żyje się średnio 3 lata krócej niż w Kanadzie i Europie. Amerykanie są najgrubszym oraz najbardziej schorowanym narodem i nie pomaga im to, że spożywają najwięcej lekarstw. wynika to głównie ze złego odżywiania.

– CHĘĆ DOŚWIADCZENIA EMOCJONALNEGO WYDARZENIA, NADZIEJA I MIŁOŚĆ. W Chinach obchodzone jest ruchome Święto Księżyca, które polega na dziękowaniu za płody rolne, umacnianiu więzów rodzinnych i czczenia żeńskiej energii Yin. Kobiety przygotowują potrawy, którymi obdarowują bliskich. Statystyki urzędu cywilnego pokazują, że na tydzień przed tym świętem śmiertelność kobiet spada o 35%. Przez 12 lat monitorowano stan zdrowia 3 tys. pielęgniarek wśród których wykryto raka piersi. Przed zakończeniem badania zmarło czterokrotnie więcej samotnych kobiet niż mających dobre relacje. Ponad 50% częściej umierały kobiety mieszkające samotnie. Viktor Frankl, autor książki pt. „Człowiek w poszukiwaniu sensu” gdy był w obozie koncentracyjnym, zauważył większą śmiertelność wśród współwięźniów krótko po Bożym Narodzeniu. Osadzonych przy życiu trzymała nadzieja, że zostaną wypuszczeni i spędzą święta z rodziną. Profesor Curt Richter w 1950 roku przeprowadził brutalny eksperyment na szczurach. Wrzucał je do słoika z wodą i sprawdzał po jakim czasie utoną, średnio działo się to po 15 minutach. W kolejnej wersji eksperymentu topiące się szczury wyciągał, osuszał i dał wypocząć, następnie z powrotem wrzucał je do wody. Drugi raz szczury pływały średnio… 60 godzin, czyli 240 razy dłużej!

– POCZUCIE KONTROLI. W domu spokojnej starości przeprowadzono eksperyment, pacjentów podzielono losowo na dwie grupy. W pierwszej pacjenci mieli poczucie kontroli, mogli sami decydować kiedy i jakie filmy obejrzą, opiekowali się roślinami, decydowali o umeblowaniu i wystroju pokoi, posiadali autonomię w spędzaniu czasu wolnego. W drugiej grupie o życiu codziennym pacjentów decydował głównie personel. Po 18 miesiącach okazało się, że w grupie, która miała poczucie kontroli nad swoim życiem zmarło 15% osób, a w grupie, która nie miała poczucia kontroli 30 %, choć opieka medyczna w obu była podobna.

– ŚMIERĆ KLINICZNA (NDE). Około co 12 próba reanimacji kończy się doświadczeniami śmierci klinicznej, czyli wizją świata duchowego i tego co jest „po tamtej stronie”. Z reguły umieranie i tamten świat bardzo się ludziom podoba. Wracają jednak do swoich ciał, bo chcą dokończyć ziemską misję, kimś się zaopiekować, ściąga ich miłość i modlitwa bliskich. Po takim doświadczeniu ludzie z reguły nie mogą się już doczekać końca etapu życia na tej planecie. Analiza porównawcza pacjentów z podobnymi urazami wykazała, że ci którzy doświadczyli NDE umierali w okresie 30 dni od reanimacji częściej niż ci z podobnym stanem zdrowia ale bez przeżyć NDE.

Źródła:
– Pim van Lommel „Wieczna świadomość”, Wydawnictwo Artvitae, Warszawa 2010 s. 125 (jedna z najlepszych i najciekawszych książek jakie w życiu przeczytałem 10/10).
– Richard Wiseman „Dziwnologia”, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2010 s. 60-62.
– Elliot Aronson i in. „Psychologia społeczna. Serce i umysł” Zysk i S-ka, Poznań 1997, s. 518-519.
– Hans Rosling, „Factfulness”, Media Rodzina, Poznań 2018, s. 71, 215.
– Katarzyna Waszyńska, „Od samotności do bliskości, czyli o relacjach z sobą i z innymi”.